Ben kimim? Oldukça detaylı bir sorudur oysaki bu. Nice insanlar var bu sorunun cevabına hayatlarını adamış durumdalar. Kısa sayılabilecek hayatımın bir çok bölümünde, ben de çok düşündüm bunun üzerine. Ama iş yazmaya gelince daha da zor tabi. Durun bir bakalım, ben kimim? 

Adım Deniz. 2-0 lı yaşların başındayım. Akdeniz çocuğuyum. İstanbul’da Endüstri Mühendisliği bölümünde okumakatayım. Immm hayır hayır, bunlar tam olarak ben kimim sorusunu yanıtlamadı. Bir de şöyle deneyelim… 

Ben elinde bir bardak kahve ile, müziğe kulak vermeye, manzaraya dalıp gitmeye yada yazı yazmaya ayıracak vakti daima olan bi kızım. Hayatı yaşamak en büyük hobimdir. Ama hayatın içinde koşmam, sahil şeridinde gezinir gibi ağır ağır yürürüm. Hata yapmaktan korkarım, ancak adım atmaktan korkmam. Sorumluluklarımı bilirim, hatalarımdan kaçmam. Ailem, dostlarım çok önemlidir benim için, bu yüzden onlarla geçirilen her an kıymetlidir benim gözümde, onlara vakit ayırırım. Hayatta en büyük 3 aşkım vardır, en eskisi denize olan aşkım.-Adımı koyerken belli etmişmiyim acaba bu aşkı?- Sonra yazmak gelir, duygularımın adını koaybildiğim yada koymaya çalıştığım yıllardan bu yana sadık dostum olmuş kağıt ve kalem ile birlikte. Onun yerini şimdi bilgisayarımın aldığını sanmayın. Hiçbir şey satırlardan kurduğunuz köprüye dokunmaya benzemez. Ve sonuncusu, sonuncu dememe bakmayın bu da oldukça eskidir, kendisiyle ilk tanıştığım ana dayanan bu aşk, küçük bir çocuğun gözündeki İstanbul olup, şimdi ise giderek derinleşen anlayabilme kapasitemle birlikte daha da büyümüş ve de yoğunlaşmıştır.  

İçimde hep en zıt kutupları barındırırım ve o kutupların hep en ucunda yaşarım. Aşırılıklardan çok haz etmem ama duygularımı hiç normal olarak tanımlayamadım şimdiye kadar. Ya mutluluktan uçtum yada kedere gark olup da kendi denizimde boğuldum. İşte hep böyle anlarda çıktı en sevdiğim yazılar, saklandıkları yerlerden aktı elime doğru. Arada kaldığım, duygularımı durgun, dingin tanımladığım anlarda hiç sevmedim kendimi ve hiç huzurlu olmadım. Ne diyebilirim ki daha fazla, ben buyum, ben böyleyim….