Yillar Once…
Ocak 18th, 2009 | 
Author: … bugun bu saatlerde yataginda yatmis sabah olsun diye bekleyen iki cocuktuk… Ellerimizde telefonlar 7 saat kaldi, 6 saat kaldi diye diye sabah olmasin bekliyorduk. Kalbimin sesi yan odaya duyulacak diye korkuyordum. Heyecen, suratimda kocaman bir gulumseme yaratan mutluluk, midemde ucan kelebekler… Sabah olsun istiyorduk cunku o sabah ilk defa biz olacaktik, gunes ilk defa ikimizin uzerine dogacakti. Elimi tutacakti hic bir bahaneye ihtiyac duymadan, gozlerime bakabilecekti kacirmadan gozlerini. İmalar olmayacakti acik acik soyleyebilecektik…
simdi hayallerini kurdugumuz sehirin iki ayri ucunda tek basimiza uyuyup tek basimiza uyanacagiz. olmadi… o ilk gun kurdugumuz hayaller gercek olmadi. yatiyorum simdi yasasaydi 6 yasina girecek olmus bir cocugun yasini tutar gibi. bir yanim hastaydi zaten fazla aci cekmedi en azindan, hayata alisim onun tadini alsaydi daha cok uzulurdu diyorken diger yanim ama o benim cocugumdu diyor, ellerimde buyuttugum, korudugum kolladigim… her olum erken olummus ya… ondan heralde…
aylar gunler sonra itiraf ediyorum kendime… ozledim evet hem de cok ozledim. bana mesajlar atan, “artik sana mecburum beni sakin birakma” diyen, ders boyu evimizin resmini cizip, tenefuste kosarak gelip bana anlatan o zipir, o eglenceli, o beni sinir ede ede kanima giren cocugu cok ozluyorum… ciksa gelse keske diyorum kafasinda sapkasi yandan takmis onu muzur bir gulumseme suratinda, uzerinde gri t-shirtu, altinda acik mavi japon yazili esortmani… gelse gulumsese bana kapida… sonra tutsa elimden o deniz manzarali odaya goturse, simsiki sarilsa bana… ve bu bir ruya olmasa, uyanmasam sonunda…
“Clementine: Joely? What if you stayed this time?
Joel: I walked out the door. There’s no memory left.
Clementine: Come back and make up a good-bye at least. Let’s pretend we had one.
[Joel comes back]
Clementine: Bye Joel.
Joel: I love you…
Clementine: Meet me… in Montauk… ”
“Joel: I can’t see anything that I don’t like about you.
Clementine: But you will! But you will. You know, you will think of things. And I’ll get bored with you and feel trapped because that’s what happens with me.
Joel: Okay.
Clementine: [pauses] Okay. “
Posted in Sevgili Günlükümsü
Nisan 10th, 2009 12:22 pm
simdi hayallerini kurdugumuz sehirin iki ayri ucunda tek basimiza uyuyup tek basimiza uyanacagiz. olmadi..gün ortası kötü vurdun bebek..o bam teli dediğimiz şey var ya hissediyorum şu an..