MaViYaZaR

Archive for Temmuz, 2009

Daha güzel nasıl yazılırdı bilmem:

hiç bir şey için “benimdir” deme
sadece de ki “yanımdadır”;
çünkü ne altın, ne toprak, ne sevgili,
ne hayat, ne ölüm,
ne huzur,
ne de keder
daima seninle kalmaz…

david herbert lawrence

Hala hatalar yapıyorum, yanlışlarımı görüyorum, anlıyorum, öğreniyorum, kendime dersler çıkarıyorum, hala bir anda karşımdakine olabildiğince güveniyorum ve zaman zaman yanılıyorum… Yine de hayata kızmadan, küsmeden, arkam dönüp gitmeden, hani yürümeyi ilk öğrenirkenki gibi, ya da sokakta oynadığın ilk gün gibi devam edebiliyorum. Düşüpte yerden kalkıp, dizlerindeki çamurları silkeleyip tekrar devam etmek, sonra yine düşmek, bu kez pantolonunun hafifçe yırtıldığını görüp yeniden devam etmek, bir kez daha düşüp dizinin kanadığını görmek, canının acısıyla gözlerin dolsa da yine de kalkıp oynayabilmek, dizindeki kanları kendi kendine kuruyup kabuk bağlamaya bırakabilmek değil mi çocuk olmak? Bu kez düştüğünde dizlerin kirlenmiyor belki canın daha fazla acıyor hatta, ya da daha fazla kan kaybediyorsun ama kendi yaranı sarmayı öğreniyorsun.

Bu aralar Feridun Düzağaç’ın yürüdüm isimli şarkısına çok takıldım. Öyle güzel anlatmış ki hayatı… Neler olmuş bitmiş, hiç bitmez sandığı sevgisi bile çekip gitmiş ama o yine de yürümüş…

Aklımda çok şey var bu sıra… toparlayamıyorum. Bu gnlük böyle bitsin:

Here i am, on the road again,

There i am upon a stage,

Here i am playin’ star again,

There i go TURN THE PAGE…