MaViYaZaR

Archive for Mart, 2009

Ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı… Bazen insan kendini hayatın akışına öyle bir kaptırıyor ki durup da düşünmek için kendine bile vakit ayırmıyor. Ben de son bir ayımı boyle geçirdim. Okul bitti, bir şeylerle uğraşıp durdum, son 10 gündür Amerika’dayım, daha iş bulamadım…Hayatım hem bir yandan iyi hem de bir yandan fazlasıyla belirsiz. Hani uzun sureli mutsuzlukların ardından kendini mutlu hissetmeye cesaret edemez ama olumsuz seyler düşünüp de kotuyu kendine cekmekten korkar vaziyetteyim. Daha önce olduğumdan daha yalnız değilim…

Bazen yaşadıklarımdan öyle heyecanlanıyorum ki hemen telefona sarılıp benim için çok önemli, özel birine anlatmak, onun da aynı ilgi ve heyecanla dinlediğini görmek istiyorum. Bazen telefonun ucundaki o varlığı çok özlüyorum. O güven duygusunu, o her aradığında açılacağından emin olma mutluluğunu, gece karabasan gördüğünde, canın sıkıldığında, acıklı bir film izleyip ağladığında ya da her ne olursa,  gerekli gereksiz aradığında 5672. uykusunda da olsa gulumseyebilecek, ya da bir tutam sefkat gösterebilecek birini özledim hayatımda.

Özlediğim şeyleri bu denli detaylı tarif ettiğim zaman kafam karışıyor. Hangisini özlüyorum diye soruyorum kendime? Özlediğim bunları bana yaşatabilecek herhangi birinin varlığı mı yoksa…

Bilmiyorum, bilemiyorum…  Hiç değilse kendime dürüst olmaya çalışıyorum ama sahiden bilemiyorum. Bir yanım yeni bir aşkın heyecanına hazırım derkendiğer yanımalıştığı güvenli yuvayı terk etmek istemiyor. Zaman bıraktım, hiçbir zaman yaralarıma çare olmayan zamana, belki bu sefer olur diye… Kabukları yolup da kapanmaya yüz tutmuş yaralarımı iyileşmeye bırakabildiğim zaman herşey çok güzel olacak biliyorum… Onu da öğrenicek bu yğrek, ona da katlanıcak… Nelere katlanmadı, nelere alışmadı…