MaViYaZaR

Archive for Eylül, 2007

İşte yine o kadar uğraştıktan sonra gözümden kaçan tek bir şey yüzünden, tek bir hatam yüzünden yine olmadı… Geçen dönem almayı gözden kaçırdığım bir ders yüzünden 4. sınıf derslerimi ve seçmelilerimi alamıyorum, bu yüzden kredi olarak mümkün olan 3 sende mezun olma işim 3 buçuk seneye uzadı acaip sinirliyim! Ben o kadar uğraştım ama ya o dersleri  öyle alarak! Çok kızgınım… Bir türlü öğrenemedim şu tek bir hatayı yapmamayı. Hep böyle oluyor!

Kızgınım bu hayata ya hakikaten çok kızgınım. “Bana gelince hayat neden masalsız!” Aynen durumum bu… Ayrıca masallardaki çok güzel kız çok yakışıklı prens standartlarına da gıcık oluyorum. Ben yazıcam artık masalları ve onda çok çirkin insanlar da mutlu olucak! Hayatın standartlarına klişelerine lanet olsun!

Kaçıp gidesim tuttu yine… Kaybolasım Beyoğlu sokaklarında, sokak çocuğu olasım geldi… İstanbul’a ihtiyacım var ve biraz yalnız kalmaya… Ya da tam tersine ne biliyim! Offf…

Gayret et güzelim… 

Evet, sonunda hayatta hiçbir şeye şaşırmayacak kadar hissiyatsızlaştım. Şapkada Yaşayan Tavşan’ın tüylerinin en üstlerinden artık diplerine düştüm ben. Okuyanlar bilir Sofi’nin Dünyası’nda çocuklar o tavşanın tüylerinde en üstte anlatılır. Her şeyemeraklıdırlar, şaşırırlar, güneşin doğuşu bile onlar için henüz saıradan bir olay değildir. Sonra insanlar bütüdükçe o tüylerin diplerine gömülürler. Sormaz, sorgulamazlar. İşte sonunda ben büyüdüm! Hatta o kadar büyüdüm ki en mucizevi ya da en olmadık şeyler bile beni şaşırtmıyor. Yaşadıklarım öyle beklemediğim şeyler ki, artık bu da olduysa… diyorum kendi kendime. Anlatmak paylaşmak istiyorum yaşadıklarımı, ama kelimelere dökemiyorum sanki, yani anlatması bile öyle zor geliyor ki artık bana, düşünün bir de yaşıyorum ben onları.

Küçükken çok acıklı oldukları gerekçesiyle Reşat Nuri okumak istemezdim. Şimdi çok iyi anlıyorum, bu yine gelecekten gelen Deniz’in bir işaretiymiş, sen zaten o romanları yaşayacaksın, şimdiden okuyup da daraltma yüreğini… Yazsam benim romanımı da dizi yaparlar mı acaba?

Çok canım sıkkın, yorgunum, içimde tükenmez bir boşluk var, hiçbir şeye odaklanamıyorum, staj raporumu yazmadım hala, çeviriyi bitirmedim, onca işim varken yarın Ankara’ya gidiyorum. Ben manyak mıyım ya?

İçimden yazmak bile gelmiyor. Format attıgım laptop un çalışmayan bütün device’larına burdan lanet yagdırıorum. Bilgisayardan anlayan birileri imdat bana yardım edin!!! Laptop’da ses namına bişe yok napmalıyım???